¿Y quedará en él alguien, uno solo, que no sea razonable?
En algún rincón, un vestigio del reino olvidado. En alguna muerte violenta, el castigo por haberse acordado del reino. En alguna risa, en alguna lágrima, la sobrevivencia del reino. En el fondo no parece que el hombre acabe por matar al hombre. Se le va a escapar, le va a agarrar el timón de la maquina electrónica, del cohete sideral, le va a hacer una zancadilla y después que le echen un galgo. Se puede matar todo menos la nostalgia del reino, la llevamos en el color de los ojos, en cada amor, en todo lo que profundamente atormenta y desata y engaña. Wishful thinking, quizá; pero esa es otra definición posible del bípedo implume.
de Rayuela, cap 71, de Julio Cortázar
La misma idea, una y otra vez, repitiéndose, multiplicándose, llenándolo todo. La vemos en todas las épocas, en todos los libros, pinturas, poemas, canciones. La nostalgia del reino, la nostalgia por otro lugar, otro mundo, que no conocemos, pero que soñamos, sentimos como nuestro verdadero hogar. Lo recordamos en nuestros sueños,
y ansiamos volver, volver…
Eowyn Zirbêth:
Arda… Las llanuras de Rohan, el bosque de Lorien, Rivendel entre montañas y ríos, las Montañas Nubladas…
27 January 2005, 8:04 pmwyan:
Ah! Me alegro de que finalmente se haya Vd. decidido a leer tan necesario libro. Sólo espero que no se ahogue Vd. en ningún río metafísico mientras lo hace
28 January 2005, 12:04 amIwan Manjak:
A Zirbeth… (pues sí, yo también me acordé de ese Reino, en esa nostalgia presente en cada palabra de Tolkien, cuando leí ese párrafo de Cortázar)
Ai! laurië lantar lassi súrinen,
Yéni únótimë ve rámar aldaron!
Yéni ve lintë yuldar avánier
Mi oromardi lissë-miruvóreva
Andúnë pella, Vardo tellumar
Nu luini yassen tintilar i eleni
Omaryo airetári-lírinen.
Sí man i yulma nin enquantuva?
An sí Tintallë Varda Oiolossëo
Ve fanyar máryat Elentári ortanë
Ar ilyë tier undulávë lumbulë
Ar sindanóriello caita mornië
I falmalinnar imbë met,
Ar hísië untúpa Calaciryo míri oialë.
Sí vanwa ná, Rómello vanwa, Valimar!
Namárië! Nai hiruvalyë Valimar!
28 January 2005, 8:45 amNai elyë hiruva! Namárië!
[J]:
Increíble… he encontrado tu blog mientras escucho “The Beekeeper” (“Cars & Guitars” ahora mismo). Me ha gustado mucho tu blog, sigue así. Seguiré visitándolo.
Saludos desde Bilbo
http://zonareservada.blogspot.com
28 January 2005, 9:16 amzonareservada@hotmail.com
Indigo:
es increíble que la Filos y tú estén leyendo el mismo libro que YOOOOO les recomendé
Me siento una Blue escuchada.
Gracias y no, no te me extravíes entre La Maga y el Oliveira… mira que yo pude perder la cordura al poco tiempo de leerlo.
Besos desde Mexico.
29 January 2005, 12:18 amLa filos:
Leer Rayuela es toda una experiencia metafísica que se te cuela entre los huesos y los músculos. Te rompe esquemas y entre la fantasía deja fragmentos de sabiduría…
31 January 2005, 3:34 pm